Maandag 20 december

Spectaculaire onthulling van BiKaLeaks: de buurdorpen Fréjus en Saint Aygulf vormen een potentieel doelwit voor terroristische aanslagen. Op het strand tussen beide plaatsen komt een belangrijke onderzeese communicatiekabel aan land die vanuit de VS naar Zuid-Frankrijk loopt. De kabel is vanmiddag ontdekt door Bikkel en Kanjer, die meteen passende maatregelen hebben genomen om te voorkomen dat terroristen een aanslag plegen op een van hun speelplaatsen: ze hebben de kabel vernietigd.

Wat een contrast vandaag met zaterdag. Toen reden we naar het noorden en kwamen we in een wintersportgebied terecht waar iedereen met dikke jassen, dassen, mutsen en handschoenen liep, vandaag rijden we naar het zuiden en zien we mensen in korte broek of rok en een T-shirtje. En zaterdag 0 graden op de thermometer en vanmiddag niet minder dan 20! Dat is nou vakantievieren in Lorgues hè. Je kunt alle kanten op, ook wat het klimaat betreft. Alles onder handbereik.

We besluiten het er vandaag al weer goed van te nemen, want Météo France voorspelt van dinsdag tot en met donderdag regen in deze regio. Nou hadden ze dat voor gisteren ook voorspeld en hebben we alleen 's morgens twee druppels gezien en gevoeld, maar je moet de olijven plukken als ze rijp zijn, hebben we hier geleerd.

Dus op naar de kust, naar het strand. Half uurtje rijden en we zitten in Fréjus. Tien minuten later wandelen we op het strand. Geweldig om te zien dat de lokale autoriteiten mijn dagboek ook lezen en zich behoorlijk gegeneerd hebben toen ze deze pagina zagen. Want ze zijn met groot materieel eindelijk bezig het strand op te ruimen. Daardoor hebben Kanjer en Bikkel nu wel alle ruimte om te spelen en vooral te rennen. Van de surfers op zee hebben ze geen last, alleen van een communicatiekabel die uit zee komt en muurvast zit. Maar samen zijn ze sterk en rukken ze de kabel in tweeën. Het gevaar is in één ruk geweken voor bewoners en bezoekers van beide badplaatsen. Moe maar voldaan gaan ze aan het eind van de middag weer naar huis.
























Dinsdag 21 december

Weet je wat ruim de helft van de Fransen na een vrijpartij doet?

Naar huis gaan.

Eerlijk waar en als ik lieg, lieg ik in commissie, want dat heeft onderzoek aangetoond: ruim de helft van de Fransen gaat vreemd. Daarom deden de Fransen ook niet zo moeilijk toen bekend werd dat mensen als Francois Mitterand, Jacques Chirac en Giscard d'Estaing enorme schuinsmarcheerders waren die er verschillende buitenechtelijke relaties op na hielden. Dat is vrij normaal in Frankrijk.

Je gaat hier ook niet in therapie als je huwelijk spaak dreigt te lopen. Je begint gewoon een buitenechtelijke relatie en dan komt het vanzelf weer goed met je huwelijk.

Ik las in een van de soms hilarische boeken van Marit le Noble dat een Franse vriendin eens stomverbaasd reageerde toen de Nederlandse vertelde dat ze geen buitenechtelijke relatie had. Dat vond ze hoogst onverstandig, want met een buitenechtelijke relatie houd je je huwelijk juist in stand, dat is juist goed voor je huwelijk.

Het deed me denken aan een vriend, die eens zei dat hij zijn vrouw het ultieme eerbetoon wilde brengen: een vrouw erbij nemen. Juist omdat zijn eigen vrouw zo goed beviel. ,,Een groter compliment kan ik haar niet maken, toch?''

Waarom ik dit schrijf? Omdat het vandaag vrijwel de hele dag heeft geregend, er op de markt vanmorgen niet zo veel te beleven was en ik toch wat voor mijn dagboek moest hebben. Ik had nog een foto van een condoomautomaat die hier in het dorp hangt bewaard voor een 'nieuwsarme' dag. Want zeg nou zelf: pure nostalgie toch, zo'n automaat. Dat kan hier nog, bij ons in Nederland zou hij onmiddellijk ten prooi vallen aan vandalisme of verzamelwoede.

Wat die rubbers hier kosten? 2 euro per 3 stuks. Waar je uit kunt kiezen? Feeling extra, Mix, Pleasuremax en Jeans, waarbij ik me vooral bij de laatste helemaal niets kan voorstellen.

Met alleen wat opmerkingen over de automaat, vul ik niet zo'n groot gat naast zo'n hoge foto. Maar dat is me met dit tekstje wèl gelukt.





Woensdag 22 december

Pluie. Plonge de la pluie. Neige. Extrêmes. Unique. Attention. Très froid. Het dagelijkse weerbericht is vergeven van dat soort termen. Ook Frankrijk maakt een bijzondere winter door. Het weer is geheel van slag. Wij vallen hier van het ene in het andere uiterste. Zaterdag zaten we met een temperatuur van rond het vriespunt in de sneeuw, maandag liepen we met 20 graden op het strand en vandaag hebben we voor de tweede achtereenvolgende dag regen.

Maar de temperatuur is nog wel lekker: vanavond om tien uur nog 12 graden. En morgen nog wat regen, maar daarna krijgen we weer zon. Het ziet er naar uit dat we een zonnige kerst krijgen en dan met een beetje geluk weer buiten kunnen lunchen.


Vanmiddag valt ons op dat hele stukken land onder water staan. Ook 'onze' wijngaard. Leuk voor de foto van de dag, denk ik en ik waag me tussen de druivenstokken. Dat had ik beter niet kunnen doen, want de roodbruine grond is luchtig en ik zak er tot de rand van m'n schoenen in. Ach, je moet wat over hebben voor een aardig plaatje dat de toestand hier illustreert.
Overigens zijn jagers ook aan het 'werk' als ik door het drassige land ploeter. Op nog geen honderd meter van ons, aan de bosrand, klinken twee geweerschoten op de plek waar Bikkel even daarvoor de struiken in rende.


Veel olijfboomgaarden moeten nog geoogst worden. Zodra het droog is, zien we mensen ermee bezig. Ze leggen een zeil onder de boom en 'vegen' met een klein handharkje de olijven eraf. In sommige wijngaarden zijn - of liever gezegd waren - ze nog bezig met snoeien.
Maar door de regen staat de wereld hier even stil. Niet alleen mensen zoeken een droog heenkomen, maar ook deze duiven, die in Lorgues een droog plekje voor de nacht hebben gezocht.



Enfin, het wordt vanzelf weer droog, zonnig en warm. Al duurt dat bij jullie véééél langer dan bij ons.




Donderdag 23 december

Als de neerslag die afgelopen 24 uur op Lorgues is gevallen sneeuw zou zijn geweest, dan zou er misschien wel een meter sneeuw hebben gelegen. Maar het is nog steeds een graad of 12, dus valt de neerslag in de vorm van regen. En af en toe met bakken tegelijk, complete wolkbreuken die doen denken aan het noodweer van begin juni, toen tientallen mensen zijn omgekomen in het nabijgelegen Draguignan.

Op het Franse tv-journaal is het sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. En één opmerking over de grote hoeveelheden regen in het zuidoosten. Met enige jaloezie zien we een itempje dat de kerstvakantievierders toch maar boffen met de enorme hoeveelheid sneeuw overal ten noorden van ons.

We hebben gisteravond en vannacht wel gemerkt dat het af en toe plensde, maar niet dat het zo extreem was. Dat merken we pas als we in de stromende regen de jongens uitlaten en langs een heuvel met een reeks restanques, waarover ik helemaal onderaan deze pagina wat heb geschreven, rijden. Een graafmachine is daar bezig een kleine catastrofe te voorkomen door muurtjes te versterken en de weg vrij te maken naar een buis die onder de weg door loopt. Er komen enorme hoeveelheden water de helling af zetten die watervalletjes vormen en langzaam maar zeker het zand tussen de muurtjes wegspoelen.

Als we er 's middags weer langs komen, blijken de inspanningen vruchten te hebben afgeworpen. Het water volgt een mooi aangelegd parcours, stroomt door de buis onder de weg door en vormt daar een snel stromende rivier, die uitmondt in een zelf gevormd en gevoed bruin meer.


We hadden gehoopt en verwacht dat het wat het weer betreft wel een redelijk dag zou zijn. We wilden naar de markt in een buurdorp en daarna even in ons eigen Lorgues kijken, waar allerlei kerstactiviteiten voor de jeugd zijn georganiseerd. Maar de festiviteiten zijn totaal verregend, de tribune van waaraf je naar allerlei optredens zou kunnen kijken, staat er verlaten bij. Het water in de plassen op de weg spat meters hoog op als we er doorheen rijden met onze winterbanden.

Morgen beter weer? Gisteren voorspelden ze een warme kerst voor ons, vanavond zien we drie profeten en hun verwachtingen liggen mijlenver uit elkaar. De één voorspelt zon en warmte, de ander regen en onweer, de derde een droge dag met heel lage temperaturen en 's nachts stevige vorst.
't Zijn soms net Nederlanders, die Fransen.




Vrijdag 24 december

Hier schrijft een blij mens. Vandaag ruilen we onze regenjas en laarzen weer in voor een zonnebril. En op de langere termijn ziet het er volgens de meeste Franse Erwin Krol's en Harry Otten's ook weer goed uit. De komende dagen wellicht nog een beetje neerslag, maar daarna een lange periode met veel zon. Maar wie dan leeft, wie dan zorgt, zou de Fransman zeggen. Pluk de dag. Per slot van rekening wordt er begin volgende week ook geen Elfstedentocht gehouden.

Het is geen weer voor mensen die een pruik dragen. Er staat zo'n stormachtige wind, dat die onherroepelijk van het hoofd zou waaien. Maar uit de wind en in de zon is het zoals altijd best lekker. Geen weer om buiten te eten, maar wel om buiten actief te zijn. Kanjer en Bikkel zijn dolblij dat ze de hele dag weer de tuin in kunnen.



Wij klussen wat in en om huis en ik ga ook nog heel even van de zon genieten.



Ik maak meteen maar even een foto van twee mooi gevulde flessen die naast me staan.



En we doen, net als àlle Fransen, nog wat boodschappen. We vinden zowaar echte bruine suiker, die ik in een paar nieuwe plakken speculaas ga verwerken. We horen nota bene ook Duits en Engels praten. Vakantiegangers? Die treffen het niet met het weer. Je zult hier maar een weekje zitten in de verwachting dat het zoals bijna elk jaar rond deze tijd korte-broekenweer is.
De inwoners van Lorgues en omgeving slepen net als de Nederlanders en mensen van vele andere nationaliteiten tassen vol eten en drinken naar hun auto. Kerstmis is ook hier vooral een feest van veel eten. Bij de echte Fransman komen na een copieus diner niet minder dan dertien toetjes op tafel. Maar daar kom ik de komende dagen nog wel op terug.

In de supermarkt ligt bij de kassa's altijd een schaal vol kostelijke, dure lekkernijen waarvan je wat mag nemen. Deze keer delen de caissières ook rozen uit. ,,Bon fête'', voegt het altijd vriendelijke meisje er opgewekt aan toe. Opvallend is dat bij de aanpalende bakker bijna iedereen met enorme hoeveelheden gebak de deur uit wandelt. En een flinke stapel stokbroden. Hé, zouden de bakkers morgen hun toko dicht houden? Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Onze ervaring is dat ze op alle feestdagen 's morgens een paar uur open zijn. Een Fransman komt de dag namelijk niet door zonder een verse baguette. Zou Eerste Kerstdag een uitzondering zijn?

Op de terugweg vraag ik me ineens iets af over de Franse kentekens. Alle auto's uit deze streek hebben een kentekenplaat die eindigt met het nummer 83. Zou er ook een streek zijn waar de reeks letters en cijfers eindigt op 69? Parijs, misschien?

En er valt me dan nog iets op. We kunnen ons van andere vakanties in andere jaargetijden in andere Franse streken herinneren dat Fransen er na een periode van regen meteen massaal op uit trokken. Liepen ze met een plastic tas in de bermen te zoeken. Doen ze hier niet. Wat die Fransen zochten? Slakken. Van die grote. Escargots. Sommigen hadden wel een tas vol. Lekker met knoflooksaus. Dat probeerde iemand mij ook eens wijs te maken. Dus kreeg ik een bordje met zes grote slakken voorgeschoteld. Gatverdegatver! Ik heb puur uit beleefdheid die zanderige hapjes alle zes met fikse tegenzin zonder kauwen snel achter elkaar doorgeslikt en de knoflooksaus en een fles bier gebruikt om mijn mond te spoelen. Als ik er aan denk, krijg ik nog een vieze smaak in mijn mond. Ik had beter onbeleefd kunnen zijn. Nooit weer! Begin er niet aan, wat ze je ook proberen wijs te maken.

Fijne kerstdagen, bon fête! Et bon apetit.



Zaterdag 25 december

Jij dacht natuurlijk dat we vandaag voor een dichte deur van de bakker zouden komen te staan hè. Nou, mooi niet! De bakker is vanmorgen gewoon geopend. Sterker nog, ze hebben daar de hele kerstavond en -nacht doorgewerkt. De winkel ligt tjokvol bijzondere kerstbroden in allerlei afwijkende vormen. Veel broodsoorten met noten, maar vooral met chocolade. Zijn ze hier dol op, op deegproducten met chocolade.

En ze hebben een enorme hoeveelheid smakelijke en sfeervol verpakte, maar peperdure kerstcadeautjes gemaakt. Ze vliegen als warme broodjes over de toonbank, net als de gewone baquettes, pains, croissants en ook weer taarten en gebak. Al op een kilometer van de bakkerswinkel wisten we dat hij open is: overal liepen mensen met stokbroden onder de arm.



Het weer heeft vandaag helemaal niets dat aan kerst doet denken. Het is grijs en maar 3 graden als we naar buiten gaan. In 'onze' wijngaard blijkt het al lange tijd te hebben geregend. Het waait er hard en het is er 2 graden kouder dan bij ons. Eenmaal thuis duurt het niet lang of het begint ook bij ons te miezeren. Gelukkig duurt dat niet lang. We kijken nog eens naar Meteo France op tv en horen hoe een weervrouw zich verontschuldigt: ze weet het ook niet meer, het kan vooral in onze omgeving alle kanten op, ze heeft nog nooit zo'n winter meegemaakt. Gisteravond laat voorspelde ze nog dat we morgen een gigantische hoeveelheid regen te verstouwen zouden krijgen, nu tempert ze haar eigen pessimisme. We raadplegen nog twee andere meterologen, maar die doen totaal tegenovergestelde voorspellingen. Ze zijn het er wel over eens dat we over een paar dagen een lange reeks aaneengesloten dagen met droog en zonnig weer krijgen.

In ieder geval hebben we het niet zo slecht als de familie van een man die gisteravond de nachtmis wilde bijwonen in de kerk waar een van m'n zwagers ook zat. De man kreeg vlak voordat de dienst begon een hartaanval. Hoewel nog van alles is geprobeerd hem in leven te houden, overleefde hij dat niet. 't Zal je maar gebeuren.

Vanmiddag is het gelukkig droog en maken we een stevige boswandeling, waarbij Bikkel 694 wildpaadjes in loopt. Wild zien we niet; dat ligt bij de Fransen op het bord. Ze vreten vandaag tegen de klippen op. Vanmorgen een decadent gevulde ontbijt- en lunchtafel waarvoor ze de bakkers leeggekocht hebben. En vanavond - een aantal heeft gisteravond het kerstdiner verorberd en ligt vandaag uit te buiken en op apegapen - een gigantische hoeveelheid eten, met vooral in de Provence als klap op de vuurpijl dertien toetjes, als symbool voor Jezus en zijn twaalf apostelen. Een cultuuronderzoeksinstituut in Marseille heeft min of meer voorgeschreven wat in elk geval als dessert op tafel moet komen: pompe à l’huile (een suikerbrioche met olijfolie), les mendiants (een taart waarin de ingrediënten staan voor verschillende katholieke geloven: noten en hazelnoten voor de Augustijnen, gedroogde vijgen voor de Franciscanen, amandelen voor de Karmelieten en rozijnen voor de Dominicanen), appels, peren, meloen (een groene die in graan bewaard is), lijsterbes, rozijnen en noga. Dat kan aangevuld worden met mandarijnen, chocola, gekonfijt fruit, calissons (traditioneel Frans suikergoed bestaand uit deeg van gekonfijte meloenen of sinaasappelen en gemalen amandelen), paté van kweeperen of van ander fruit, beignets en dadels.

Maar ja, Fransen vieren dan ook, net als onder anderen Brazilianen, maar één dag kerst. Morgen is hier een gewone zondag. Ook voor de bakkers, die morgenochtend weer gewoon open zijn.


Kerststal in een van de kerken.



Zondag 26 december

,,Kom aan het eind van het jaar nog even naar de Cote d'Azur, lekker langs het strand flaneren en genieten van het zachte klimaat'', of woorden van dergelijke strekking horen we op de achtergrond een stem zeggen. Hij prijst in een van de reclameblokken van de uitzending van de Top 2000 op Radio 2 een vakantiepark aan van RCN. Maar doe maar niet. Ook vandaag gaat de zon schuil achter een dik wolkendek en loopt de thermometer niet verder op dan 3 graden en aan het eind van de middag sneeuwt het zelfs!

Het is nu wel jammer dat het dooit, want het is natte sneeuw die snel weer wegsmelt. Gelukkig zijn de jongens dan al heel wat energie kwijt, want het is het grootste deel van de dag droog en dan doen ze maar weinig liever dan samen buiten spelen. Maar je zult maar in zo'n RCN-huisje zitten.

Het klimaat is hier nu ook zo van streek, dat zelfs Hélène haar huis uit gevlucht is. Ze woont al tien jaar vlakbij 'onze' villa en zei begin vorige maand nog dat de winters in die tien jaar alleen maar slechter zijn geworden. Ze zei nog wel dat ze al die Nederlanders die hier ook een huis hebben en in de winter naar huis gaan, niet begreep omdat het hier immers nog altijd aangenamer is dan daar. En ze sprak de wens uit tijdens de kerstdagen, net als vorig jaar, weer buiten te kunnen eten. Maar ze is er niet, de luiken zijn dicht. Geen idee waar zij en haar man uithangen. Als ze naar een warmer oord is gevlogen, moet ze een heel eind, want zelfs in het zuiden van Spanje en Portugal is de winter niet echt aangenaam meer.
Brad en Angelina, die niet ver hier vandaan ook een stulpje hebben (zie vrijdag 12 november) zijn zelfs naar Namibië vertrokken om kerst in de warmte te vieren.
Maar het is nog altijd een stuk minder koud dan in Nederland, wat dat betreft had Hélène wel gelijk. En de komende week moet het weer hier weer opknappen, zeggen ze heel voorzichtig. Dus we nemen ons bij deze voor morgen naar de zee te gaan.

Natuurlijk is de bakker vanmorgen weer gewoon open en loopt het er storm. Er wordt toch al heel wat afgelopen hier vandaag. Tot onze stomme verbazing is er vanmorgen een wandeltocht door dit heuvelachtige gebied. We zien massa's volgevreten wandelaars die wat beweging nodig hebben om de vele calorieën die ze er gisteren met hun dertien toetjes hebben bij gegeten, weer kwijt te raken.

Er zijn vanmiddag nog wat mensen die aan de wandel gaan. Jagers. Ze hebben hun buit afgelopen dagen opgegeten en azen een uur voordat het donker wordt op een nieuwe maaltijd. We zien weer wat jeeps staan en horen drie keer twee schoten vlak achter elkaar. Het lijkt me dat de weinige wilde varkens die zijn ontkomen aan de kerstjacht, onderhand wel een veilig heenkomen hebben gezocht, maar het zit nog vol fazanten hier.

Als je in Frankrijk fazant of ander wild gevogelte bij de slager koopt, moet je trouwens heel voorzichtig kauwen. Halen ze in Nederland de hagelkorrels er altijd uit, hier laten ze zitten om te bewijzen dat het echt wild is wat de mensen kopen. Op een paar vullingen meer of minder kijken ze kennelijk niet. ,,Pas de problème.''